Bovengrondse elektriciteitsleidingen fungeren als ‘luchtstroomcorridors’ in steden, waarbij palen en torens worden gebruikt om geleiders in de lucht op te hangen en elektriciteit van energiecentrales naar huizen te transporteren. Het kernprincipe is het gebruik van geleiders om stroom te geleiden, die vervolgens door isolatoren van de polen en torens wordt geïsoleerd, waardoor een veilige en gerichte stroomoverdracht wordt gegarandeerd.
Het hele systeem bestaat uit verschillende componenten die samenwerken:
Geleiders: verantwoordelijk voor het geleiden van stroom, meestal gemaakt van aluminium of koper. Hoog-lijnen maken vaak gebruik van gesplitste geleiders om coronaverlies te verminderen.
Isolatoren: Isoleer de geleiders van de palen en torens en voorkom stroomlekkage. Veel voorkomende typen zijn porselein, gehard glas en composietmaterialen.
Stokken en kruisarmen: Ondersteun de geleiders en zorg voor veilige fase-tot- fase-afstanden. Betonpalen of stalen hoektorens worden veel toegepast op diverse terreinen.
Hardware: Verbindt en beveiligt verschillende componenten, zoals klemmen en bouten, waardoor structurele stabiliteit wordt gegarandeerd.
Bliksemafleiders: Ze zijn boven de geleiders geplaatst en geleiden tijdens onweer bliksemstroom naar de grond, waardoor de lijn wordt beschermd.
Bovendien moeten bovengrondse lijnen ook worden ontworpen om wind, trillingen (zoals het gebruik van trillingsdempers) en flashover te weerstaan, om de impact van complexe omgevingen het hoofd te kunnen bieden.